De rode draad van het verhaal. Afbeelding van Myriam Ziles via Pixabay.

 

alvast een bladzijde lezen?

 

Het kwartje viel.

 

Ik lag weer in bed en was weer ongesteld. He? Weer ongesteld? Er leek wel een rode draad in het verhaal te zitten. Met rode draad bedoel ik niet alleen de kleur van ongesteldheid, maar ook dat er een soort van terugkerend verhaal in de geschiedenis zit.

Was ik niet beide keren van deze corona ellende ook op dat moment ongesteld? Nog meer ellende dus.

Ik nam mijn agenda en bekeek de datums. Tjonge nee. Beide keren dat ik in isolatie ging, dus erger ziek werd als een kuchje was op de eerste dag van mijn menstruatie. Was dit toeval of zei dit iets?

Het leek mij te toevallig voor toeval en ik ging mij (tussen het slapen en adem happen door) , verdiepen in de rode draad.

Beide keren sloegen de corona ontwikkelingen toe op de eerste dag dat ik ongesteld werd. Maar wat betekende dat dan?

 

Wat niemand weet is dat ik eigenlijk medisch onderzoeker ben, maar al jaren gestopt door omstandigheden. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en dus voel ik het nu weer tintelen in mijn buik.

Ik kan het in ieder geval bekijken, dan hoef ik er nog niet iets mee te doen. De vraag: ”Hoe zit het”, bleef mij pesten.

 

De corona sloeg toe op de eerste dag van mijn menstruatie. Ik was verkouden maar het virus kon pas echt schade in het lichaam aan brengen op of na die eerste menstruatie dag. Wat was de reden?